دانلود تحقیق - پایان نامه - مقاله

پژوهش دانشگاهی – بررسی تاثیر مدیریت سرمایه در گردش بر عملکرد شرکتها در بورس اوراق بهادار تهران- قسمت …

«هر چند سهام عادی بالقوه، در تاریخ گزارشگری حق مشارکت در سود را ندارد، اما در آینده با تبدیل به سهام عادی، حق مشارکت در سود را خواهد داشت. بنابراین، در محاسبه سود تقلیل یافته هر سهم در نظر گرفته میشود. زیرا این تبدیل میتواند با افزایش تعداد سهام، سود تقسیمی متعلق به هر سهم را کاهش دهد. از این رو تقلیل بالقوه، یا نیازهای اطلاعاتی استفاده کنندگان در ارتباط میباشد».

۲-۵-۴-۱-۱-۳ سود تقسیمی

بسیاری بر این باورند شرکتی که سیاست تقسیم سود با ثباتی دارد و هر ساله مبلغی از سود خود را بین سهامداران تقسیم میکند، این عمل نشان دهندۀ موفقیت و عملکرد مثبت شرکت میباشد. معمولاً شرکتهایی اقدام به تقسیم میکنند که نمیتوانند سود خود را سرمایهگذاری نمایند. سود تقسیمی به سیاست سرمایهگذاری شرکت بستگی دارد. شرکتهایی که فرصتهای سرمایهگذاری سودآوری دارند، سود را به عنوان یک منبع تامین مالی تلقی میکنند.

۲-۵-۴-۱-۱-۴ جریان های نقدی آزاد (FCF)

جریان نقدی آزاد مقداری از جریان نقدی است که اگر بین سهامداران تقسیم شود، تاثیری در قدرت سوددهی شرکت ایجاد نمیکند. جریان نقدی آزاد از تفاوت سود عملیاتی خالص پس از کسر مالیات و سرمایه گذاری خالص در داراییهای عملیاتی بدست میآید (گانگولی[۱۵]، ۲۰۱۰)
جریان نقدی آزاد میتواند برای اهداف کوتاه مدت مناسب بوده و مورد استفاده قرار گیرد.

۲-۵-۴-۱-۱-۵ بازده حقوق صاحبان سهام (ROE)

بازده حقوق صاحبان سهام یکی از معیارهای حسابداری سنجش عملکرد میباشد از حاصل تقسیم سود خالص متعلق به صاحبان سهام عادی بر حقوق صاحبان سهام عادی (یا متوسط آن) بدست میآید. این نسبت نشان دهنده بازده حاصل از وجود نقد سرمایهگذاری شده صاحبان سهام عادی در شرکت بوده و توانایی مدیریت مؤسسه را در بکارگیری این وجوه نشان میدهد. بنگاهی که دارای نسبت ROE بالایی است، ذاتاً توانایی ایجاد وجه نقد را داراست (راس[۱۶] ، ۲۰۰۲). نسبت بازده سهام توسط هان[۱۷] و همکاران وی به منظور ارزیابی عملکرد استفاده شده است.

۲-۵-۴-۱-۱-۶ بازده داراییها (ROA)

بازده داراییها نظیر بازده حقوق صاحبان سهام از معیارهای حسابداری سنجش عملکرد تلقی شده و از حاصل تقسیم سود خالص بر مجموع (یا متوسط) داراییها قابل محاسبه میباشد. این نسبت میزان کارایی مدیریت را در بکار گرفتن منابع موجود در جهت تحصیل سود نشان میدهد. نسبت مزبور اغلب توسط سرمایهگذاران موجود و یا سرمایهگذاران بالقوه برای ارزیابی مدیریت شرکت استفاده میشود. با وجود آنکه ROA و نیز ROE با استفاده از سود ویژه قبل از کسر بهره مالیات (به جای سود خالص ) نیز ممکن است در محاسبات مورد استفاده قرار گیرد. ولیکن در اغلب مطالعات انجام شده به لحاظ دسترسی آسانتر به اطلاعات مربوط به سود خالص، از شکل فوق الذکر استفاده میشود.

۲-۵-۴-۱-۲ معیارهای مبتنی بر اطلاعات حسابداری و اطلاعات بازار

این معیارها علاوه بر استفاده از اطلاعات موجود در صورتهای مالی اساسی و یادادشتهای پیوست، اغلب از اطلاعات بازار نیز برای جلوگیری عملکرد شرکت استفاده مینمایند. به همین دلیل معیارهای مزبور علاوه بر حفظ مزایای معیارهای قبلی، برخی از معایب آنها را نیز برطرف کرده و باعث میشود میزان مربوط بودن اطلاعات افزایش یابد. در حالت کلی این دسته از معیارها نسبت به معیارها مبتنی بر اطلاعات تاریخی ارجحیت داشته و عملکرد شرکت را دقیقتر اندازهگیری میکنند. معیارهای نسبت قیمت به سود (P/E) نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری سهام، بازده سهام و نسبت Q توبین نمونههایی از معیارهای مبتنی بر اطلاعات حسابداری و قیمت بازار محسوب میشوند. (جهانخانی و ظریف فرد، ۱۳۷۴)

۲-۵-۴-۱-۲-۱ نسبت قیمت به سود (P/E)

نسبت قیمت به سود ابزاری رایج برای تحلیل وضعیت شرکتها، صنایع و بازار است که از طریق تقسیم قیمت بازار یک سهم به سود همان سهم بدست میآید و بیانگر مبلغی است که سرمایهگذاران باید برای هر ریال سود پرداخت نمایند نسبت مزبور از عایدی شرکت بعنوان مبنای ارزش سرمایهگذاران سهام استفاده کرده و ارزیابی بازار از دیدگاه شرکت را نشان میدهد.

۲-۵-۴-۱-۲-۲ نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری سهام (MTB)

این نسبت از طریق تقسیم ارزش بازار هر سهم به ارزش دفتری همان سهم بدست میآید. ارزش دفتری هر سهم نشان دهنده ارزشهای تاریخی است. از طرفی ارزش بازار هر سهم انعکاسی از جریانهای نقدی آتی میباشد که عاید شرکت خواهد شد، بنابراین اگر شرکتی دارای مدیریت و سازماندهی مطلوبی بوده بتواند با کارایی کامل به وظایف و نقشهای خود عمل کند در این صورت ارزش بازار، بزرگتر از ارزشهای تاریخ و دفتری خواهد بود و این نسبت افزایش پیدا میکند نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری هر سهم طرز تفکر سرمایهگذاران نسبت به عملکرد گذشته و دور نمای آتی شرکت را بیان میکند.

۲-۵-۴-۱-۲-۳ بازده سهام (RT)

بازده سهام به ارزیابی بازده بازار پرداخته و از آن جهت که نوسانات واقعی پدید آمده در ارزش سهام را در طی سال نشان میدهد یکی از مهمترین معیارهای ارزیابی عملکرد تلقی میشود. از مزایای معیار فوق آن است که نسبتاً به روشها و برآوردهای حسابداری حساس نبوده و تصمیمات مدیریت را به نحو مناسبتری ارزیابی مینماید. بازده سهام در یک دوره معین با توجه به قیمت اول و آخر دوره و منافع، تقسیم شده در طی دوره از رابط زیر قابل محاسبه میباشد:
(۲-۱)
در عبارت فوق  مبین قیمت سهم در پایان دوره، نشانگر قیمت سهم د

این نوشته را هم بخوانید :   تحقیق - ارزیابی توان تبیین معیارهای ریسک نامطلوب در بورس اوراق بهادار تهران۹۰- قسمت ۱۸

برای دانلود متن کامل این فایل به سایت torsa.ir مراجعه نمایید.

ر ابتدای دوره و به معنای سود تقسیم شده در طی دوره میباشد. در صورتی که شرکت در طی سال اقدام به تجزیه سهام کرده باشد، لازم است سود تقسیم شده هر سهم و قیمت پایانی سهم با توجه به نسبت تجزیه سهام تعدیل شده و بازده هر سهم بشرح زیر محاسبه گردد:
(۲-۲)
در رابطه فوق N نشان دهنده نسبت تجزیه سهام میباشد.
در صورتی که شرکت در طی سال اقدام به توزیع سود سهمی (سهام جایزه) و یا افزایش سرمایه از محل مطالبات و آورده نقدی صاحبان سهام نموده باشد در آن حالت نحوه محاسبه بازده سهام بستگی به تاریخ تشکیل مجمع عمومی عادی خواهد داشت.
حالت اول- زمان وقوع هر یک از وقایع فوق، قبل از تشکیل مجمع عمومی عادی باشد (مجمع فوقالعاده قبل از مجمع عادی تشکیل شود)، در این حالت به منظور محاسبه بازده سهام از رابطه زیر استفاده میشود (راعی و تلنگی، ۱۳۸۳):
(۲-۳)
در رابطه فوق  نشان دهنده درصد افزایش سرمایه از محل مطالبات و آورده نقدی و  به معنای افزایش سرمایه از محل اندوختهها و سود انباشته و C مبین مبلغ اسمی پرداخت شده توسط سهامدار از محل آورده نقدی یا مطالبات میباشد.
حالت دوم- زمان وقوع وقایع فوق، بعد از تشکیل مجمع عمومی عادی باشد (مجمع فوق العاده بعد از مجمع عادی تشکیل شود)، در این حالت به منظور محاسبه بازده سهام از رابطه زیر استفاده میشود:
(۲-۴)

۲-۵-۴-۱-۲-۴ نسبتQ توبین

نسبت Q توبین یکی دیگر از ابزارهای اندازهگیری عملکرد شرکتها میباشد که از حاصل تقسیم ارزش بازار داراییها بر بهای تمام شده جایگزینی داراییها بدست میآید. این نسبت توسط آقای جمیز توبین در تجزیه و تحلیلها اقتصاد کلان به منظور پیش بینی آینده فعالیتهای سرمایه گذاری در سال ۱۹۷۸ مطرح شد. هدف وی برقراری یک رابطه علت و معلولی بین شاخص Q توبین و میزان سرمایه گذاری انجام شده توسط شرکت بود. یک Q پایین (بین صفر و یک) بدین معناست که بهای تمام شده جایگزینی داراییهای مؤسسه بیشتر از ارزش سهام بوده و در واقع سهام از ارزشگذاری کمتری برخوردار است. برعکس یک Q بالا (بزرگتر از یک) نشان دهنده آن است که سهام مؤسسه دارای ارزش بیشتری نسبت به بهای تمام شده جایگزینی داراییها بوده و از ارزشگذاری بالاتری برخوردار میباشد. به عبارت دیگر در این وضعیت میتوان ادعا نمود که ارزش بازار شامل ارزش برخی از اقلام داراییهایی نیز میباشد که اندازهگیری نشده و یا در ترازنامه شرکت منعکس نگردیده است.
مزیت محاسبه Q توبین این است که بر مشکل پیچیدگی محاسبه نرخ بازده یا هزینه نهایی غلبه مینماید، ولیکن جهت آنکه نسبتQ توبین نسبتی معنیدار باشد، به یک معیار درست برای محاسبه ارزش بازار و ارزش جایگرینی داراییها نیاز است. اغلب به منظور انجام یک برآورد صحیح از ارزش بازار داراییها از حاصل جمع ارزش بازار سهام منتشره و بدهیها استفاده میشود، اما برآورد ارزش جایگزینی داراییها کاری مشکلتر میباشد، مگر آنکه بازار آماده و فعالی برای داراییهای استفاده شده وجود داشته باشد. علاوه بر این هزینههایی که در قالب هزینه تبلیغات و هزینه تحقیق و توسعه انجام میشود، ممکن است منجر به ایجاد داراییهای نامشهودی گردد که تعیین ارزش آن به مراتب مشکلتر است. نوعاً پژوهشگرانی که از نسبت Q توبین استفاده میکنند، ارزش جایگزینی داراییهای نامشهود را نادیده میگیرند و این موضوع به نوبه خود باعث آن میشود که نسبت مزبور عمدتاً بیشتر از یک محاسبه میشود.
در بیشتر مطالعات انجام شده به لحاظ دشواری محاسبات مربوط به صورت و مخرج کسر یاد شده، از مدل ساده آن ستفاده میشود. در مدل ساده شده Q توبین، ارزش بازار حقوق صاحبان سهام با ارزش دفتری بدهیها جمع شده و حاصل بر ارزش دفتری داراییها تقسیم میشود (تامسن[۱۸] و دیگران ، ۲۰۰۳) همبستگی بین Q توبین و مدل ساده شده آن بسیار بالا میباشد، بگونهای که چانگ و پرویت[۱۹] (۱۹۹۹) ضریب همبستگی ۹۷ درصد را بین آن دو محاسبه نمودند.

۲-۵-۴-۲ معیارهای اقتصادی

این دسته از معیارها، عملکرد شرکت را با توجه به قدرت کسب سود داراییهای موجود و سرمایهگذاری بالقوه و با عنایت به نرخ بازده و نرخ هزینه سرمایه، ارزیابی میکنند. مهمترین معیارهای اقتصادی ارزیابی عملکرد عبارتند از:
ارزش افزوده اقتصادی (EVA) [۲۰]
ارزش افزوده بازار (MVA) [۲۱]
ارزش افزوده اقتصادی تعدیل شده (REVA) [۲۲]