پایان نامه های ارشد سری هجدهم

مقاله دانشگاهی – بررسی اثرات تیمارهای مکانیکی و نانو ذرات نقره بر عمر گلجایی گل …

حروف مشابه در هر ستون بیانگر عدم اختلاف معنی دار در سطح احتمال ۱ درصد و ۵ درصد می باشد (آزمون LSD)
۵ میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره= N5 بدون نانو ذرات نقره= N0
۲۰ میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره= N20 10 میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره= N10
۳۰ میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره= N30
کوتاهی طول عمر گلهای بریده با انسداد آوندی همراه است زیرا در این شرایط تامین آب برای گلها کم می شود (رید، ۲۰۰۹). شکاف دادن ساقه می تواند بر جذب آب در ساقه بیفزاید و این امر در حفظ و چرخش ثابت آب و عمر گل های بریده موثر است (دی استیگتر و بروخایسن، ۱۹۸۶). به نظر میرسد شکاف انتهای ساقه باعث جذب آب بیشتر شده و نانو ذرات نقره از تولید باکتری های انسداد آوندی جلو گیری کرده است.
لو و همکاران (۲۰۱۰) در بررسی غلظت های مختلف نانو ذرات در افزایش عمر پس از برداشت گل رز مشاهده کردند که غلظت ۵۰ میلی گرم در لیتر نانو ذرات بهترین تیمار و علت افزایش عمر گل را کاهش از دست دهی آب، کوچک شدن منفذ روزنه و در نتیجه کاهش تعرق در اثر اعمال نانو ذرات گزارش کردند.
کاظمی پور (۱۳۹۱) طی بررسی غلظت های مختلف نانو ذرات نقره بر روی گل بریده داودی بیان کرد که تیمار نانو ذرات نقره با غلظت ۱۰ میلی گرم در لیتر باعث افزایش عمر گلجایی شد.
۴-۲- جذب آب
جدول تجزیه واریانس دادهها نشان می دهد که، اثر تکی شکاف و نانو ذرات نقره معنی دار نشده است ولی اثر متقابل این دو عامل در سطح ۵ درصد آماری معنی دار شده است (جدول ۴-۱). مقایسه میانگین اثر متقابل نشان میدهد که تیمار شکاف ۵ سانتی متری همرا با ۲۰ میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره با ۰۳۰/۲ میلی لیتر بر گرم وزن تر بیشترین جذب آب را داشته است . همچنین تیمار شاهد با ۱۵۳/۱ میلی لیتر بر گرم وزنتر کمترین جذب آب را داشته است (جدول ۴-۲ و شکل ۴-۲).
ساکارز در ترکیب بیشتر محلول های نگهدارنده وجود دارد و تعادل آبی را در گلهای بریده بهبود می‌بخشد (هالوی و مایاک، ۱۹۷۹). این نقش قندها در کاهش میزان از دست دهی آب نیز نسبت داده می‌شود (مایاک و همکاران، ۱۹۷۴).
شعبانی و همکاران (۱۳۹۰) اثر سطوح مختلف نانو ذرات نقره را بر عمر گلجایی پرنده بهشتی بررسی و به این نتیجه رسیدند که تیمار نانو ذرات نقره باعث نابودی باکتریهای انتهای ساقه و افزایش جذب آب توسط ساقه و افزایش عمر گلجایی میشوند. لوک و همکاران (۲۰۰۷) با بررسی اثر نانو ذرات نقره با غلظتهای ۱ و ۵ میلی گرم در لیتر بر روی گل مریم منجر به افزایش میزان جذب آب و وزن تر نسبت به شاهد شد. خان و همکاران (۲۰۰۷) با مطالعه بر روی گل لاله (Tulipa hybrid L.) دریافتند که ترکیبات ضد میکروبی محتوای نسبی آب را تا ۵/۶۴ درصد در برگ ها و تا ۵/۵۸ درصد در گل ها افزایش داده است. بصیری و زارعی (۱۳۹۰) نشان دادند که تیمار ۵ میلی گرم بر لیتر نانو ذرات نقره باعث افزایش جذب آب در گل بریده میخک (Dianthus caryophyllus cv. ′Yellow Liberity′) گردید و برتری محسوسی نسبت به تیمار شاهد داشت.
برتری تیمارهای شکاف و نانو ذرات را میتوان به علت قرار گیری سطح وسیعی از ساقه در آب دانست که باعث بهبود رابطه آبی و افزایش حرکت جانبی در گل بریده گردیده است همچنین تیمار نانو ذرات با کاهش باکتریهای انسداد آوندی انتهای ساقه باعث افزایش جذب آب شده است.
شکل ۴-۲- اثر تیمار های مکانیکی و نانو ذرات نقره بر روی جذب آب
بدون شکاف انتهای ساقه= C0 شکاف انتهای ساقه= C1
۵ میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره= N5 بدون نانو ذرات نقره= N0
۲۰ میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره= N20 10 میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره= N10
۳۰ میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره= N30
۴-۳- کاهش وزن تر
جدول تجزیه واریانس دادهها نشان داد اثر شکاف در سطح ۱ درصد و اثر نانو ذرات نقره در سطح ۵ درصد معنی دار بوده است. همچنین اثر متقابل این دو عامل در سطح ۵ درصد آماری معنی دار شده است (جدول ۴-۱).
مقایسه میانگین اثرات متقابل دوگانه نشان میدهد که تیمار شکاف ۵ سانتی متری انتهای ساقه همراه با ۲۰ میلی گرم در لیتر نانو ذرات با ۳۴/۱ گرم کمترین کاهش وزنتر را داشته است و تیمار شاهد با ۴۹/۹ گرم بیشترین کاهش وزنتر را دارد (جدول ۴-۲ و شکل ۴-۳).
شکل ۴-۳- اثر تیمار های مکانیکی و نانو ذرات نقره بر روی کاهش وزن تر
بدون شکاف انتهای ساقه= C0 شکاف انتهای ساقه= C1
۵ میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره= N5 بدون نانو ذرات نقره= N0
۲۰ میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره= N20 10 میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره= N10
۳۰ میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره= N30
یکی از دلایل عمده کاهش وزن تر پس از برداشت وزن اولیه، گرفتگی آوندهای چوبی ساقه در اثر رشد میکروارگانیسمها مانند باکتریها میباشد. رشد میکروبی موجب افزایش مقاومت ساقه در جریان آب شده و از حرکت آب به بالای ساقه جلوگیری میکند (ون دورن، ۱۹۹۷). سلگی و همکاران (۲۰۰۹) نیز با بررسی اثر نانو ذرات نقره و چند اسانس گیاهی بر گل بریدهای ژربرا رقم ’دان‘ به این نتیجه رسیدند که استفاده از این تیمارها موجب کاهش درصد وزن تر در مقایسه با شاهد گردید. لیو و همکاران (۲۰۰۹) بیان کردند که نانو ذرات نقره با خاصیت ضد میکروبی و جلوگیری از انسداد آوندی موجب کاهش تنش آبی شده در نتیجه موجب کاهش کمتر وزنتر میشوند. لو و همکاران (۲۰۱۰) دریافتند که استفاده از نانو ذرات نقره باعث بهبود روابط آبی، کنترل تنش آبی و جلوگیری از کاهش وزن تر می شود.
لیو و همکاران (۲۰۰۹) با مطالعه بر روی ژربرا رقم ’رویکو‘ و استفاده از نانو ذرات

این نوشته را هم بخوانید :   روند تاثیر خشکسالی برروی شاخص های کمی و کیفی توسعه پایدار در ...

برای دانلود متن کامل این فایل به سایت torsa.ir مراجعه نمایید.

نقره در سطح ۵، ۱۰ و ۲۰ میلی گرم بر لیتر دریافتند که تیمار ۵ میلی گرم بر لیتر از کاهش وزن تر نسبی جلوگیری کرد. علت برتری تیمارها را میتوان به بهبود جذب آب و جلوگیری از مسدود شدن آوندهای چوبی دانست.
۴-۴- افزایش درجه بریکس
جدول تجزیه واریانس دادهها نشان میدهد که اثر تکی شکاف و نانو ذرات نقره در سطح ۱ درصد آماری معنی دار شده است و همچنین اثر متقابل این دو عامل هم در سطح ۱ درصد آماری معنی دار شده است (جدول ۴-۱).
مقایسه میانگین اثرات متقابل دو گانه دادهها نشان میدهد که بیشترین افزایش درجه بریکس مربوط به تیمار شکاف ۵ سانتی متری و ۲۰ میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره با ۸۱۶/۱ درصد و کمترین آن مربوط به تیمار بدون شکاف همراه با ۳۰ میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره با ۶۱۶/۰ درصد میباشد (جدول ۴-۲ و شکل ۴-۴).
کربوهیدراتها، منبع اصلی تغذیه گلها و منبع انرژی مورد نیاز برای تمام فرآیندهای بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی گلها شاخه بریده میباشند. عمده ترین فاکتور در به تاخیر انداختن پیری گلهای شاخه بریده، افزایش میزان کربوهیدراتهای موجود در گل میباشد. مقدار قند (مواد جامد محلول) یکی از عوامل مهم تعیین میزان عمر گلهای شاخه بریده میباشد. بنابراین هر چه درصد ماده کربوهیدراتی ذخیره شده بیشتر باشد طول عمر گلجایی افزایش مییابد (موتوی و همکاران، ۲۰۰۱). ایچیمورا و همکاران (۲۰۰۳) در تحقیقی روی گل شاخه بریده رز رقم ’سونیا‘ اظهار داشت که اثر ذخیره کربوهیدرات محلول در گلبرگ‌های گل بر افزایش عمر گلجایی بسیار مهمتر از انسداد آوندی است. بارتولی و همکاران (۱۹۹۷) گزارش کردند که بهبود درجه بریکس در گلهای بریدهی میتواند به علت ذخیره و انباشت هیدرات کربن باشد که باعث کاهش تنفس در گلهای بریده میشود. بصیری و همکاران (۲۰۱۱) اثر نانو ذرات نقره را بر درجه بریکس میخک رقم ’وایت لایبرتی‘ بررسی و به این نتیجه رسیدند که تیمار نانو ذرات نقره جهت بهبود درجه بریکس مطلوب است. محمدی و همکاران (۱۳۹۰) با بررسی اثر نانو ذرات نقره میزان مواد جامد محلول گل بریده گلایل (Gladiolus grandiflora) دریافتند که سطوح مختلف نانو ذرات نقره باعث افزایش مواد جامد محلول در این گل بریده گردیده است. نتایج پژوهشهای فوق با پژوهش ما منطبق است.
شکل ۴-۴- اثر تیمار های مکانیکی و نانو ذرات نقره بر روی درجه بریکس
بدون شکاف انتهای ساقه= C0 شکاف انتهای ساقه= C1