دانلود تحقیق - پایان نامه - مقاله

فایل – ارزیابی توان تبیین معیارهای ریسک نامطلوب در بورس اوراق بهادار تهران۹۰- قسمت …

چنان چه همه بازارهای مالی به طور هم زمان سقوط کنند، آن گاه قیمت بازار دارایی ها ممکن است به اندازه ای کاهش یابد که ارزش کل پرتفوی به لحاظ تئوریک تا حد صفر هم تنزل یابد. شکل زیر که نمایی به عنوان تفاوت احتمالی بین ارزش جاری و مورد انتظار دارایی است به درک بهتر این مفهوم VaR از کمک خواهد نمود.
 
VaR به عنوان تفاوت احتمالی بین ارزش جاری و مورد انتظار
به عبار تی دیگر ، ارزش در معرض ریسک یک عبارت احتمالی است که تغییر احتمالی ارزش پرتفوی در اثر تغییر در عوامل بازار، ظرف یک دوره زمانی معین را بیان می کند . ارزش در معرض ریسک در مورد این که زیان واقعی چقدر بیش تر از مبلغ محتمل خواهد بود توضیحی نمی دهد ، بلکه ریسک خلاصه می‌کند، همین ماهیت ساده و خلاصه ارزش در VaR پرتفوی را صرفا در یک عدد تحت عنوان معرض ریسک که موجب جذابیت آن می شود مهم ترین محدودیت آن نیز به شمار می رود.
مزایای VaR عبارتست از:

  • تغییرات ارزش بازار دارایی ها را لحاظ می کند.
  • متغیرهای بازار را برای افق زمانی کوتاه تری پیش بینی می کند که به برآورد دقیق تر ریسک منجر می شود.
  • VaR به عنوان یک معیار سنجش ریسک با نگاه رو به جلو، می تواند اطلاعات مفیدتری در مورد ریسک مورد انتظار پرتفوی در آینده فراهم آورد.
  • دلیل دیگر استفاده از ارزش در معرض ریسک به جای انحراف معیار آن است که می توان در مورد پرتفوی های متشکل از سهام، اوراق قرضه، کالا و ابزارهای مشتقه به کار برد . همچنین می توان با استفاده از آن ریسک گروه های مختلف دارایی ها را تجمیع و مقایسه نمود.
  • دلیل پنجم استفاده از VaR تمرکز آن روی دنباله های توزیع است . به طور خاص، ارزش در معرض ریسک معمولاً برای سطوح اطمینان ۹۵ درصد، ۹۹ درصد و حتی بالاتر محاسبه می شود .

در نتیجه، این روش به عنوان معیاری برای ریسک رو به پایین (ریسک نامطلوب )مطرح است و می توان از آن برای توزیع های نا متقارن و دارای چولگی استفاده کرد .

طبقه بندی انواع ریسک

ریسک و بازده اوراق بهادار دو عامل کلیدی و مهم هستند که در بازار سرمایه مورد توجه سرمایه گذاران قرار دارند و در واقع می توان گفت که ریسک و بازده اوراق بهادار معیارهای اصلی برای تصمیم گیریهای سرمایه گذاری هستند . سرمایه گذاران را براساس میزان تحمل خود از ریسک، به ریسک سهام شرکتها واکنش نشان داده و در برابر انواع مختلف ریسک ، خواهان انواع بازده های متفاوت هستند . برای شناسایی و طبقه بندی صحیحی از ریسک ، باید عوامل تعیین کننده ریسک را مورد بررسی قرار داد . طبقه بندیهای متعددی در ادبیات مدیریت سرمایه گذاری برای شناسایی عوامل تعیین کننده ریسک و بعبارتی برای شناسایی ریسکهای تاثیرگذار بر یک شرکت معرفی شده اند. شکل های ذیل برخی از این طبقه بندی ها را ارائه می کنند.
 
 
 
در برخی از منابع نیز ، نمونه ای جامع از انواع ریسک تحت عنو ان کهکشان ریسک ها ارائه شده است که برخی از انواع ریسک های عنوان شده بدین صورت است:
 
تجزیه و تحلیل گران مدرن منابع ریسک را که باعث تغییر و پراکندگی در بازده می شودبه دو دسته تقسیم می کنند. این دو نوع ریسک راکه به آنها ریسک سیستماتیک و غیرسیستماتیک می گویند به صورت زیر می توان نشان داد:
ریسک سیستماتیک + ریسک غیر سیستماتیک= ریسک کل

این نوشته را هم بخوانید :   منابع مقالات علمی :بررسی اصل تساوی حقوق طلبکاران در قوانین موضوعه- قسمت ۶

ریسک سیستماتیک[۵۵]

آن قسمت از تغییرپذیری در بازده کلی محصولات مالی را که مستقیما به تغییرات بازار یا اقتصاد بستگی دارد ریسک سیستماتیک گویند . معمولا تمامی اورا ق بهادار تا حدودی از ریسک سیستماتیک برخوردارند و در بر گیرنده عواملی همچون ریسک تورم، بازار و نرخ بهره است. این نوع ریسک غیرقابل کاهش است. ریسک نوسانات نرخ بهره، ریسک تورم، ریسک نوسان نرخ ارز، ریسک سیاسی و ریسک بازار در این گروه طبقه‌بندی می‌گردد.به ریسکی که به واسطه این عوامل بوجود می‌آید، ریسک سیستماتیک یا اجتناب ناپذیر[۵۶] می‌گویند.

ریسک غیر سیستماتیک[۵۷]

به آن قسمت از تغییرپذیری در بازده کلی محصولات مالی که به تغییرپذیری کلی بازار بستگی ندارد، ریسک غیر سیستماتیک یا اجتناب‌پذیر[۵۸]می گویند. این نوع ریسک منحصر به محصول خاصی نیست و به عواملی همچون ریسک تجاری، مالی و ریسک نقدینگی بستگی دارد . ریسک اعتباری، ریسک تجاری، ریسک مالی، ریسک نقدشوندگی و ریسک عملیاتی در این دسته از انواع ریسک قرار می‌گیرند. ریسک غیرسیستماتیک را می‌توان با انتخاب صحیح اوراق بهادار یا استفاده از تکنیک‌های تنوع‌بخشی[۵۹]،انتخاب مجموعه‌ای از اوراق بهادار و تشکیل پرتفوی کاهش داد.
ازآنجاییکه عوامل سیستماتیک از شرایط کلی بازار و عوامل غیرسیستماتیک از شرایط خاص یک شرکت ناشی می‌شود، می‌توان ریسک کلی یک دارایی را به صورت زیر در نظر گرفت:
ریسک کل دارایی=ریسک مختص یک شرکت+ریسک بازار

اندازه‌گیری ریسک

تا کنون معیارهای مختلفی برای اندازه‌گیری ریسک توسط صاحبنظران معرفی شده‌اند که هریک به عنوان جنبه‌ای از بحث عدم اطمینان اشاره داشته و بعضا مکمل یکدیگر بوده‌اند. شاخص‌‌های اندازه‌گیری ریسک اولین بار از طریق مطالعات شاخص‌های پراکندگی آماری محاسبه گردیده‌اند و از ان به بعد روش‌های جدیدتری ازجمله ریسک نامطلوب[۶۰]، استفاده از دیرش[۶۱] برای محاسبه حساسیت ارزش اوراق قرضه و در نهایت ارزش تحت ریسک[۶۲] معرفی گردی

دانلود متن کامل پایان نامه در سایت jemo.ir موجود است

دند که همگی از روش‌های آماری استفاده می‌کنند.
درسال ۱۹۵۲، هری‌مارکویتز با ارائه مدلی کمی به اندازه‌گیری ریسک پرداخت و با معرفی مدل مبتی بر ریسک و بازده و ارائه خط مجموعه کارا[۶۳] برای اولین با مبحث ریسک را در کنار بازده به عنوان متغیری دیگر جهت انتخاب دارایی برای سرمایه‌گذاری قرار داد. وی انحراف معیار را به‌عنوان شاخص پراکندگی،معیار کمی ریسک خواند. شاگرد او ویلیام شارپ، شاخص بتا(ضریب حساسیت) را برای تغییرات نسبی ارزش یک سهم در قبال تغییر ارزش بازار با معرفی خط مشخصات ارائه کرد و با معرفی مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه‌ای، مدیریت علمی سبد دارایی پایه گذاری نمود.

معیارهای اندازه‌گیری ریسک

  • حساسیت[۶۴]: تغییر یک متغیر وابسته بر اثر تغییر یک متغیر مستقل، مثل تغییرات قیمت در قبال تغییر یک واحد نرخ سود . دیرش و ضریب حساسیت(بتا) هردو ازین دسته می‌باشند.
  • نوسان[۶۵] : عبارت است از نوسان یک متغیر در اطراف میانگین و یا یک پارامتر تصادفی دیگر مثل واریانس و انحراف معیار.
  • معیارهای ریسک نامطلوب: این معیارها به عکس معیارهای نوسان ، تنها بر بخش مخرب ریسک تمرکز دارد و در حقیقت نواسانات زیر سطح میانگین و یا متغیر هدف را مورد محاسبه قرار می‌دهند.